ثغور شامى خوانده مىشد . « 1 » شهرهاى ملطيه ، زبطره ، حصن منصور ، بهسنا ، حدث ، مرعش ، هارونيه ، كنيسة السوداء و عين زربى جزء ثغور جزيره و مصّيصه ، اذنه و طرطوس و . . . جزء ثغور شام بود . ثغور جزيره ملطيه . بلاذرى مىنويسد : چون عثمان به خلافت رسيد نامه‌اى به معاويه نوشت و او را به ولايت شام گمارد و عمير بن سعد انصارى را والى جزيره و ثغور و هر دو ايالت را به معاويه واگذار كرد و او را دستور داد تا به غزاى شمشاط رود كه ارمينيه چهارم ناميده مىشد . يكى از شهرهاى مهم مرزى كه مسلمانان در تصرف آن همت به خرج دادند ، ملطيه بود . « 2 » اين شهر كه روميان آن را مليتين « 3 » مىناميدند در زمان قديم از مهمترين قلعه‌هاى مرزى در مقابل روميان بود . « 4 » در آغاز فتوحات اسلامى عياض بن غنم ، حبيب بن مسلمهء فهرى را از شمشاط به ملطيه فرستاد و او آن شهر را فتح كرد ؛ سپس بار ديگر به دست روميان افتاد تا زمانى كه معاويه به ولايت شام و جزيره رسيد . معاويه ، حبيب بن مسلمه را گسيل داشت و او ملطيه را به عنوه گشود و سپاهيانى از مسلمانان را . . . در آنجا گمارد . بعدها معاويه به قصد روم به ملطيه آمد . وى پادگانى از مردم شام و جزيره . . . در آنجا گماشت . . . در ايام عبد الله بن زبير مردم ملطيه از آنجا كوچ كردند و روميان به شهر تاختند و آن را ويران كردند ؛ سپس جماعتى از مسيحيان ارمنى و نبطى در آنجا منزل گزيدند . « 5 » در سال 76 محمد بن مروان از ناحيه ملطيه به سرزمين روم حمله كرد . در سال 99 عمر بن عبد العزيز به مسلمة بن عبد الملك كه در سرزمين روم بود ،

--> ( 1 ) . سرزمينهاى خلافت شرقى ؛ ص 136 و 137 . ( 2 ) . فتوح البلدان ؛ ص 265 . ( 3 ) . Melitene ( 4 ) . سرزمينهاى خلافت شرقى ؛ ص 128 . ( 5 ) . فتوح البلدان ؛ ص 267 .